Bij deze wil ik iedereen een goed uiteinde en een voorspoedig 2013 toewensen.
Hoewel het rustig is geworden aan het blogfront, gebeurt achter de schermen nog wel het een en ander. Zo is tijdens de maandelijkse Mini-Z SRTT Porsche 962c Challenge competitie Max kampioen geworden. Dit jaar kreeg de koploper de diffuser van vijf gram achter de achteras gemonteerd en dit bracht de spanning behoorlijk terug.
Een schaal 1/24 Kadett C2 Coupé slotcar carrosserie is in Duitsland besteld. Hier zal tzt een passend chassis onder worden gebouwd. Voor de SLN Cup 2013 eind februari sta ik op de reservelijst en wie weet pak ik weer eens een Classic Cup mee. Citaat van 18 april 2012: 'We gaan het meemaken'.
Sinds november vorig jaar rijden we in principe elke eerste donderdagavond van de maand een nieuwe Mini-Z race en het advies van Max is tusssentijds de moosgummi banden koel te bewaren. Nu konden de velgen met banden ook in een filmkokertje in de koelkast worden geplaatst, maar uit oogpunt van gemak zocht ik een plek voor de complete Porsche slotcar. Het moet niet gekker worden, zal menigeen nu wel denken ...
De ruimte, waar Ferry zijn Carrera NijRaceRing asfalt heeft gelegd, is een voormalig woonhuisje, gesitueerd achter op het terrein met openslaande deuren naar een aansluitende achtertuin. Het klinkt zo idyllisch als het daadwerkelijk is.
In de winter kan het misschien wel bibberen worden, maar dat is een issue voor later. Ferry heeft een mooie en zeer uitdagende baan gebouwd. Aan de achterzijde van het circuit zijn twee lange rechte stukken gecreëerd, welke elkaar kruisen middels een brug. Aan de zijkanten, goed bereikbaar voor Marshals, en vooral aan de voorkant is het technische deel van het circuit te vinden.
Vooral die korte rechte stukken in combinatie met de zeer gevarieerde bochtenradius maken het technische deel zeer listig. Tevens is een goed verschil te constateren tussen de eerste en tweede baan qua gewaarwording in het rijden. Baan één is vloeiender te rijden dan baan twee en daardoor iets sneller. Toch krijgt de rijder in baan twee ook duidelijk de prikkel elke ronde de afstand van start tot finish nog efficienter af te willen leggen.
Na het high-speed houten circuit van Max (Rob's Raceway) en de korte gedrongen kunststof Carrera baan van Gerard (Racetrack Delden) is deze NijRaceRing van Ferry een perfecte aanvulling door de afwijkende lengte, moeilijkheidsgraad en beleving ten opzichte van de andere circuits.
Ondanks een paar kleine kinderziektes, was de race van de avond spannend en lagen de tijden heel dicht bij elkaar. Doordat de degene met de snelste ronde van de avond met een extra punt naar huis gaat, worden sommige stints met andere belangen afgelegd. Dit alles houdt de SRTT competitie erg spannend.
Ronde zes van de SRTT competitie ontvouwde zich niet in het voordeel van Ferry, maar hij mag zeker trots zijn op zijn gebouwde NijRaceRing, waar ongetwijfeld nog menig avond de slotcars rond zullen gaan.
Na een paar kleine 'verplichte' aanpassingen aan de Porsches, als verhoging van de grondspeling en licht bijschuren van het schoentje, stond het de rijders vrij het kroonwiel te wisselen. Het gele 41-tands kroonwiel - perfect voor het lange snelle circuit Rob's Raceway - bleek te tam voor dit bochtige circuit met korte rechte sprintstukken, zodat een aantal van ons - waaronder ondergetekende - een 43-tands exemplaar op de achteras monteerde.
Na de technische keuring van Max aan de hand van het Technisch Reglement dat ik beheer, konden we om 14.00uur daadwerkelijk van start. Zoals het vaker in nieuwe situaties gaat, op het laatste moment moeten vaak ad-hoc aanpassingen en afspraken worden gemaakt om het wedstrijdverloop eerlijk te houden.
Na een aantal genomen hobbels in de beginrace, begon de wedstrijd zich langzamerhand te ontvouwen. De gekozen stints waren ook ditmaal drie minuten en bij het afleggen van 36 ronden per heat, deed een racer goed mee in de voorhoede. De ombouw naar een sneller kroonwiel betaalde zich duidelijk uit. Hoewel nerveuzer en meer tailhappy, voelde de Rothmans Porsche duidelijk aggressiever en sneller aan op de korte rechte stukken.
Het racen op dit korte kunststof circuit van Gait is duidelijk heel andere koek dan de lange snelle houten baan van Max. De Porsches zijn nagenoeg (op het kroonwiel na dus) gelijk en door te veranderen van circuit geldt dat ook voor de kansen van de rijders. Na zesendertig enerverende raceminuten kon de stand worden opgemaakt, waarin bleek dat ik samen met Max de meeste ronden had afgelegd. Max had de snelste ronde van de dag, dus die extra punt was (weer) voor hem, maar omdat ik tijdens de directe confrontatie winnaar was, ging de eindoverwinning van deze racemiddag naar ondergetekende.
Op de techniek zal in een later stadium zeker nog dieper worden ingegaan, maar de negende november 2010 was dan eindelijk de start van deze SRTT Mini-Z Porsche 962 Competitie. Ondergetekende is vrijwillig als wedstrijdleider aangewezen en ben daarna driftig aan het sleutelen geslagen voor een mooi avondvullend wedstrijdschema.
Ferry - Porsche 962KH Leyton House
Gerard - Porsche 962c Kenwood
Harold - Porsche 962c Rothmans
Max - Porsche 962c Taka-Q
Aan het einde van de drie volle races kon natuurlijk al snel worden gezien wie het extra punt had verdiend voor de snelste rondetijd. Eén race mag elke deelnemer op een avond echter wegstrepen, maar de consequentie kan zijn dat de daarbij horende (mogelijk snelste) rondetijd ook verdwijnt. Gedurende het seizoen kan dit laatste dus een tactische beslissing worden om zoveel mogelijk punten te vergaren.
Naar mijn bescheiden mening was - ondanks mogelijk nog een paar verbeterpuntjes - de eerste competitie-avond een succes en dat schrijf ik niet alleen, omdat het fantastisch mooie Porsche slotcars zijn.
Onder de de kap komen nog nieuwe (snellere) en gelijkwaardig bevonden motoren. In excel is een schema uitgewerkt, waarbij alle coureurs tweemaal tegen elkaar komen te rijden. Van de drie gereden races (twee heats) mag het slechtste resultaat worden weggestreept. Het aantal gereden ronden uit de andere twee races vormt de avonduitslag.
Een extra punt is nog te vergaren voor degene met de snelste rondetijd van die avond. Zoals ongetwijfeld bekend bestaat in deze regio geen slotraceclub, dus ook geen vaste clubbaan. Door creativiteit en een enkele aanpassing op een aantal thuisbanen, zijn we in staat om de SRTT Mini-Z Challenge op drie circuits te laten plaatsvinden.
Uiteraard wordt geraced op het fantastisch mooie houten circuit Rob's Raceway van Max, maar omdat Carrera breed genoeg is komen ook 
Twee van de drie circuits bestaan dus uit kunststof, waardoor het chassis hoger zal moeten worden gezet dan de huidig ingestelde millimeter bij Max. Ook verschilt elk circuit uiteraard qua lay-out, waarbij ik al spionagefoto's van de NijRaceRing heb gezien en dat belooft veel goeds.
Helaas is mijn Scalextric Classic/Sport circuit niet geschikt voor het Mini-Z gebeuren, maar als deze Mini-Z competitie goed bevalt, zou zomaar een SRTT NSR Porsche 997 Cup kunnen ontstaan. Dit zou weer nieuw perspectief kunnen bieden voor mijn Circuitpark Le Grenier en het 1/32 gebeuren in deze regio.
In 2005 openden Angelique en Helmut 
Helmut haalde indertijd zijn oude baantje van het zolder om op te bouwen in de ruimte achter de winkel, maar het plastic heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een driesporige houten baan van circa dertig meter, welke met de regelaar vanaf meerdere punten kan worden bediend. Hoewel van een clubverband geen sprake is, treffen een klein groepje slotracers elkaar hier met enige regelmaat.
Ofschoon toch een aantal meters langs de wanden zijn versierd met o.a. Carrera en Slot It slotcars - waarbij ik de fraaie SI McLaren Gulf met héél veel moeite wist te weerstaan - ligt de kracht van Helmut's gedeelte van de winkel in de kennis en verkrijgbaarheid van de slotrace chassisbouw en dat voor meerdere schalen èn merken.
De koffie smaakte overheerlijk en met twee tassen vol poppenhuisspullen verlieten we de mooie winkel. Voor een volgend bezoek neem ik zeker eerst contact met je op Helmut, zodat je tijdig de baan kan prepareren. Op dat fraaie houten circuit zou ik graag een paar rondjes willen draaien, uiteraard dan ook met verschillende schalen.
Max had veel werk gestoken in de opbouw van de Jägermeister Jaguar en dat was te zien ook. Samen met de zwarte inserts en de speciale koplampen oogt de slotcar erg bruut en stoer. Vanaf nu gaat het om het zo goed mogelijk afstellen van de slotcar om de snelheid in de auto te krijgen.
Elke verbetering kan zomaar een tiende per ronde schelen. Gerard begrijpt dat spelletje zeer goed. Misschien kunnen we hem beter de tandendokter noemen, gezien het werk dat hij in alle pinions en kroonwielen steekt, met overigens een aantoonbaar goed resultaat.
De meeste aandacht ging tijdens de training echter uit naar het racen met de Mini-Z slotcars. Mijn Aston Martin woog 182 gram, maar na het demonteren van de achtervleugel werd het gewicht teruggebracht op het minimum van 180. Na veel tijdronden gereden te hebben, werden de eerste degens gekruist.
Deze crashbestendige Kyosho's zijn voor het betere racewerk aangeschaft, waarbij een koprol meer of minder en een passage onder de zwevende achterkant van de tegenstander niet wordt geschuwd. Mijn eerste bevindingen zijn zeer positief, maar de Aston Martin heeft nog veel (denk)werk nodig om de top bij te kunnen houden.
In Reken lag de 6-sporige houten baan van Wolfgang er weer prachtig bij. De Jägermeister Jaguar lag goed op de baan en de tijden per slot waren acceptabel te noemen. Natuurlijk werd weer eerst flink getraind en na een aantal verbeteringen aan de Jaguar en montage van de racevelgen met banden, gingen de tijden al snel drie tiende per ronde omlaag.
Bijzonder overigens dat ik bij thuiskomst mezelf ook op de foto zag staan. Een nieuwe invalshoek van de blogsport 'de fotograaf gefotografeerd'? Tijdens de SLP Sprint wist Gerard zich de eerste plaats toe te eigenen door vreselijk snel maar ook heel constant te blijven rijden. Knappe prestatie Gait!
Een strafpenalty voor deslotten had van mij overigens wel gemogen. Voor mijn vierde plaats had het waarschijnlijk niets uitgemaakt, maar het zou het rijgedrag wel hebben beïnvloed van racers die regelmatig langs de baan stonden.
De SLP Langstrecke werd een zenuwslopende race voor 'die Rennleitung', maar een geweldig actief gebeuren voor de racers. Bij een herstart (na deslotten van iemand) stond prik op de baan. Te snel van start betekende automatisch een aantal strafseconden. Tevens moest regelmatig getankt worden in de pitsstraat. Twee keer werd de rijder door de computer gewaarschuwd dat getankt moest worden en na de derde doorgang ging de prik er een aantal seconden af en moest direct gestopt worden in de pitsstraat om verder drama te voorkomen.
Het tot stilstand komen in die pitsstraat was een avontuur op zich. Voor en na de markering zit een sensor gemonteerd en precies daartussen moest de slotcar stoppen zodat het tanken begon. Regelmatig schoot ik door omdat ik de remwerking de verkeerde kant op had gedraaid of bleek dat ik een volle stint met volledige rem had gereden, omdat ik die op de regelaar na het tanken niet had teruggedraaid.
De Langstrecke deed zijn eer ditmaal ook zeker aan. Op elk spoor werd vijftien minuten non-stop, behoudens het tanken dan, geraced. Na zes sporen en anderhalf uur later wist ik me wederom als vierde te plaatsen. Gerard eindigde ook ditmaal sterk en pakte zilver en Max moest met brons genoegen nemen. Met een Duitser (Marco) op de eerste plek is het competitieve element weer volop terug in Reken.
Onder het afbouwen wordt o.a. verstaan het monteren van de bevestigingsbeugels aan de kap, het plaatsen van onderdelen als motor, kroonwiel, assen en velgen, maar ook - zoals te zien is, het aanbrengen van bijpassende inserts.
Het resultaat is top en dat Max naast een goede bouwer, ook een goede 1/24 racer is bewijst bovenstaande tekst, welke te vinden is op zijn nieuwste beker van bijna een halve meter hoog (DTSW is een populaire 1/24 slotcar raceklasse in Duitsland).
De Aston Martin ziet er met zijn brede kont en hoge spoiler bruut uit, maar dat is tevens ook zijn nadeel t.o.v. de rest van het deelnemersveld. Het trimmen van deze slotcar zal nog veel tijd in beslag nemen. In de beginsituatie was lood rondom de motor gelegd - de verende delen moeten vrij kunnen blijven bewegen - om voldoende grip op de achterwielen te genereren.
Voor een betere gewichtsverdelen werd vervolgens meer gewicht bij de vooras geplaatst en dit leverde een rustigere auto op in de bochten. Bij de volgende poging ter verbetering werd het lood bij de motor verwijderd met als gevolg dat de Aston Martin driftend haar weg door de bochten zocht.
Aangezien we op circuits rijden en geen rally's, is - inmiddels thuisgekomen - met veel aandacht alle beschikbare ruimte rondom de motor benut voor het plaatsen van lood. Het totale gewicht van de Aston Martin komt nu uit op 182 gram, hetgeen in principe het minimum met twee gram overschrijdt.
Alle opgedane kennis, tips & trucs over deze Kyosho Mini-Z slotcar, zal ik de komende tijd zoveel mogelijk op dit blog vermelden en op foto's vastleggen. Een slotcar fine-tunen in deze 1/28 categorie is toch wel iets anders, dan de 1/32 exemplaren waar ik tot nu toe aan heb gesleuteld.
Het Schöler onderdelenzakje hierboven getoond met schroefjes, moertjes, palletjes, busjes, ringetjes en plaatjes.
De H- en U-plaat worden op advies van Max door Epoxy platen vervangen omdat ze veerkrachter zijn en iets dikker. Ook de achterashouder is maatwerk, het origineel kreeg na één testavond reeds speling in de as.
Onder is de verbinding te zien waar de achterashouder tegenaan komt. Deze wordt met vier schroefjes aan de bodemplaat bevestigd.
De achterashouder wordt met twee inbusschroefjes vastgezet en is verstelbaar.
Op onderstaande foto is te zien hoe deze bevestigd dient te worden. Aan de rechterkant komt de motorsteun, net als midden op het chassis. De steun in het midden staat hier precies verkeerd om. Later is de goede manier (lange kant tegen het chassis) te zien.
De H-plaat wordt iets boven het metalen chassis gemonteerd. Deze rust op de zwarte veerringen en tegen de busjes.
Bovenop volgt een zilverkleurig ringetje en een moertje. De H-plaat wordt op deze manier op vier plaatsen geklemd tussen de busjes.
Voor de beeldvorming is onder het eindresultaat naast het eigen chassis gelegd.
De U-plaat komt voor de H-plaat en wordt op drie plaatsen vastgezet met aan de voorzijde een klein veertje tussen het chassis en de U-plaat en aan de achterkant geklemd tegen een busje.
De metalen plaat met twee opstaande delen wordt onder de U-plaat geschoven. In de buitenste rij van de negen voorgeboorde gaten wordt deze aan beide kanten in de middelste gaten aan de U-plaat vastgezet.
De schoenhouder wordt op twee plaatsen vastgeschroefd aan de zojuist gemonteerde metalen plaat met opstaande randen.
Aan die opstaande randen komt de voorashouder. Ook deze wordt met inbusschroefjes bevestigd en is - net als de achteras - in hoogte (straks dus de as) verstelbaar.
De metalen houders, waarmee binnenkort de carrosserie op het chassis gemonteerd kan worden, zijn gemakkelijk met vier maal over een schroefje, veerringetje, ringetje en moertje met elkaar te verbinden.
Onderstaand ter verduidelijking drie situaties naast elkaar gelegd. Geheel links het 'kaal' opgebouwde chassis, in het midden inclusief de carrosseriehouders aan het chassis geschroefd en uiterst rechts het totaal opgebouwde Schöler chassis inclusief Fox-2 motor, bedrading, assen, velgen met banden en het schoentje.
Voor iemand die idee heeft een vergelijkbaar project aan te gaan, doe je voordeel met dit verslag.