zondag 22 januari 2017

A trip down memory lane

In het najaar 2016 kreeg ik de kans me aan te sluiten bij een groep Opel liefhebbers, die een bezoek wilden brengen aan de grootste Opel privé verzameling ter wereld. Deze kans kon ik natuurlijk niet laten schieten, vooral omdat het nog geen half uurtje rijden bleek te zijn. Zaterdag de 21e januari was het dan eindelijk zover.
Het gaat om de privé verzameling van 69-jarige Martin Degener uit Vreden (D). Op YouTube had ik al eens een filmpje gezien en daar leek zijn collectie al omvangrijk. Dat bleek het ook te zijn !
We worden welkom geheten door Martin Degener en mogen aan de koffietafel plaatsnemen. Tijdens zijn uitleg over het ontstaan van de verzameling, kijkt iedereen zijn ogen uit. Om ons heen staan meerdere bruggen, met de meest exotische Opel varianten uit de jaren 60 en 70.
In deze ruimte is men met de restauraties bezig. Een zevental gepensioneerden uit de branche, nemen hier de tijd om de auto’s van begin tot eind op te knappen. Een zeer kleine greep wat hier staat: een grijze 1969 Rekord Coupé Sprint, een groene Kadett B Coupé Kiemen, een rode Kadett A Caravan.
De Degener verzameling is begonnen bij zijn vader, die een rijschool en autogarage had. Omdat het idee was, dat van elke auto nog wel goede onderdelen af te halen valt, werd niets weggegooid. Op den duur namen de beide zonen het bedrijf over, Martin de garage en zijn broer de rijschool. Martin ergerde zich aan het feit, dat de Opel organisatie het beleid had de originele Opel onderdelen ouder dan tien jaar terug te kopen van de dealers en deze dan te laten verschroten. Het idee van Opel was, dat als onderdelen niet meer te verkrijgen waren, dat de klant dan een nieuwe auto zou gaan kopen. Martin had een deal met de regionale verschrootbedrijven, dat hij de onderdelen weer van hen op zou kopen. Op die manier heeft hij twee loodsen vol met originele Opel onderdelen. En nee, hij verkoopt géén auto’s en géén onderdelen. Hij kan anders geen auto’s restaureren, geeft hij als reden. Zeer spijtig, ik dacht even een nieuwe hofleverancier gevonden te hebben voor de restauratie van mijn Coupé.
Alle auto’s restaureren ze dus in originele staat terug en ook in de originele lakkleur. De moeder van Martin heeft vroeger alle folders bewaard inclusief de kleurkaarten. Een autospuiterij hebben ze zelf, dus zo wordt weinig uitbesteed en ‘loont’ een restauratie zich.
Na de koffie begint de rondleiding, die ongeveer twee uur zal duren. In de eerste grote hal staan circa veertig ongerestaureerde Opel modellen, twee hoog (met een brugconstructie) weggezet. Op de eerste verdieping wordt ongeveer 800m² oppervlak gebruikt voor originele Opel onderdelen, gebruikt en nieuw. Als ik hem vraag of hij precies weet waar alles staat, is hij toch zeker van zichzelf, vooral als het gaat om de Opel Rekord onderdelen uit de jaren vijftig en zestig.
Vanuit de hal lopen we naar buiten en zien daar een vijftal Opel Kapitän’s, die geproduceerd zijn tussen 1948-1950. Het terrein oogt wat rommelig, maar er staan snoepjes van Opels tussen.
Een rode Omega 3000 trekt de meeste aandacht van de groep. Zelf vind ik de ongerestaureerde 1973 Opel Diplomat B 5.4 V8 Automatic een plaatje. Op het buitenterrein staan zeker een vijftig auto’s in verschillende staten van ontbinding.
We lopen naar de overkant van de straat en op het terrein buiten staan om het gebouw wederom een vijftig Opels, sommige in redelijke staat, enkelen niet meer te redden. We gaan de loods in en daar valt iedereen eerst helemaal stil. Zeker tachtig auto’s staan hier, soms weer met een brugconstructie, bumper aan bumper, deurklink aan deurklink.
 Het is niet alleen indrukwekkend, omdat ze goed in de lak zitten. Wederom zijn hier diverse exoten te vinden. Een Opel Rekord A Caravan met origineel af-fabriek rode 1.9 CIH motor. Deze is slechts negen maanden in productie geweest en vervolgens kwam de Rekord B. Maar ook een Bitter staat in de collectie, een gele Kadett B Rallye enzovoorts enzovoorts.
Veel van de juweeltjes zijn ook van voor mijn tijd. Toch weet ik ook nog drie ongerestaureerde, nette C-Kadett typen te spotten: een City, een Aero en een Caravan.
In de laatste hal staan minstens nog eens negentig ongerestaureerde, nette auto’s op de inmiddels bekende manier gestapeld. Oude Rekords, Ascona A, Omega B, vijftig jaar Opel geschiedenis is bij elkaar gepakt en te bewonderen. Het begint een overkill aan indrukken te worden en het is dan ook goed dat de tour ten einde loopt.
We bedanken Martin voor zijn gastvrijheid, tijd en uitleg. Als ik thuis de foto’s weer langsloop – en dat zijn er nogal wat – dringt pas echt door wat voor een schitterende collectie ik net heb mogen bewonderen.

zondag 3 april 2016

Internationale SLN Cuprace 2016 - NL vs UK

Een internationale SLN Cuprace, met ongeveer de helft aan Britse coureurs, zo mag de SLN Cuprace 2016 zeker worden benoemd. Het deelnemersveld was niet alleen gemêlleerd, met dertig rijders was het tegelijkertijd als goed vol te betitelen. Toch is de SLN Cuprace bij Slipstream Slotracing een beproefd recept en het enthousiasme waarmee de Slipstreamers de racedag tot een goed einde weten te brengen, is wederom lovenswaardig.
Dertig rijders dus, dat zorgde voor veel Scalextric racekilometers. Rob van A. was dagen in de weer geweest om de Scalextric Holden en de Scalextric Ford Escort MK1 slotcars fatsoenlijk rijdend te krijgen ..... èn tijdens de race rijdend te houden. Topsport hoorde ik iemand zeggen en dat was een understatement. Vooral in de ochtend race kon in bijna elke stint de groen/gele reserve Escort ingezet worden, zodat Rob als ANWB mocht fungeren.
En het was een slijtageslag voor de - out of the box - Scalextric slotcars ontdaan van magneet en volgebouwd met lood. De Holden slotcars konden enigszins driften, maar hadden een grip probleem, De Escortjes waren snel, maar neiging tot driften betekende automatisch op de zijkant of erger. Een paar dames uit het deelnemersveld hadden soms moeite naar de juiste slotcar te kijken, die vlogen vervolgens als ongeleide projectielen uit de baan.
De grootste klapper vond plaats in de middag tijdens de heat van Gert. Nu wil ik daar verder niks mee impliceren, ook niet na ervaringen vorig jaar met Gert's rijstijl, maar van de snelste slotcar van de baan - de goudkleurige Ford Escort - werd een groot stuk bodywork afgereden. Ik heb wel eens van flexen gehoord, maar men kan overdrijven. 
Zestig keer konden de Holdens en Escortjes aan de start verschijnen om in totaal drie uur rondjes over het mooie Slipstream circuit te draaien. Last van het verkeer had ik tijdens mijn eigen races gelukkig bijna niet en met Michel van L. kon ik tijdens beide races een leuke en spannende wedstrijd rijden.
Qua racen was ik dus best tevreden met mijn zevende plaats. De zeer fraaie (C3635) Ford Escort MK1 Monte Carlo Rally 1970 werd uitgereikt als SLN Clubrace slotcar 2016 en tevens mocht ik, door deze positie, een gelimiteerd Scalextric McLaren in ontvangst nemen.
Helemaal top dus en de racedag was tevens buitengewoon gemoedelijk, sportief, goed georganiseerd en zéér gezellig. Dank aan een ieder die hier een bijdrage aan heeft willen en kunnen leveren !

dinsdag 8 maart 2016

De Inhaalrace

Zondag vijf uur in de ochtend en de wekker gaat. Buiten is het -4°C, dus dat wordt krabben. Een uur later in Almelo stapt Ferry in, zodat we beiden vijf kwartier later in Bussum overstappen bij JW in de auto. Vijf over acht staan we al bij Marc en Annemarie op de stoep. Dit weerspiegelt de instelling van het SRTT (SlotRacing Team Twente) voor deze dag. We gaan voor de winst van de Souterrain Cup 2016, dus wordt meteen maximaal getraind. 
Frank103 sluit zich ook snel aan bij het team, zodat we vanaf dat moment volledig zijn. Alle aanwezige SRTT slotcars worden op Souterrain Circuit nummer 4 (!)  getest. Alleen Frank103 had de weken ervoor al van de baan kunnen proeven, voor de overige leden is het puur wennen aan baan en auto.
Door de loting start het SRTT op het middelste spoor en na uitgebreid testwerk, wordt bijna unaniem gekozen voor de Alfa om de klus te klaren. De teamcaptains worden door de organisatie aangewezen om de Souterrain Cup 2016 af te trappen, dus mag ik als eerste op de rijders verhoging voor het SRTT. Veel hoger moet het overigens niet worden, het systeemplafond in het souterrain komt wel heel dicht in de buurt.
De eerste ronden gaan voortvarend en na een ronde of vier wordt de leiding genomen met de rode Alfa. De rode slotcar is gretig, rolt lekker door de bochten en een 7,5 is in deze beginfase al gemakkelijk te noteren. Dan breekt voor de Start/Finish bocht de achterkant uit, belandt de Alfa op haar dak en heeft de slotcar een op dat moment niet op te lossen issue.
Met vijfenveertig ronden achterstand wordt uiteindelijk toch de reserve slotcar ingezet en beginnen we met de ondankbare taak de enorme achterstand weg te werken. Helaas kan de gele NSR Porsche 917K op de middelste (en naar verluid snelste baan) niet overtuigen. Met een dramatisch eindresultaat van de eerste heat sluiten we de ochtend af.
Foto's van de lunch zijn rijkelijk aanwezig op het blog van Frank103. De catering inspanningen van Annemarie mogen nog wel extra worden benoemd. Naar later zou blijken is dit voor het SRTT een regelrechte powerlunch geweest.
Vlak voor de start van de tweede heat mag de Alfa nog eens bestudeerd worden. Het oogje van de sleper blijkt te zijn gescheurd, waardoor de rode slotcar definitief het strijdtoneel kan verlaten. Vooral voor JW is dit extra pech, hij had deze Alfa met veel aandacht opgebouwd.
Tijdens de tweede heat, op de rode baan, is het SRTT in staat de achterstand enigszins te consolideren cq. iets in te lopen op de rest, maar meer woorden ga ik er niet aan vuil maken.
In de derde heat daarentegen, op baan blauw, gaan we als team helemaal los. Frank103 trapt het eerste kwartier af en weet naast een ruime voorsprong, tevens de snelste rondetijd van het team (7.203) te noteren. Na perfecte rijderswissels van Ferry, ondergetekende en JW lopen we uit op de nummer twee met in totaal 22 ronden. De NSR Porsche 917K van Van Lennep is helemaal in zijn element en lijkt wel te zweven over de baan. Rondetijden van 7.4 sec. zijn eerder regelmaat dan uitzondering, daar waar de rest op rond de 8 seconden blijft hangen.
Met nog een uur te gaan worden de andere twee teams toch enigszins benauwd, aangezien het SRTT in totaal 40 ronden goed moest maken, dus nog 18 te gaan. Met deze flow maken we nog kans op de overwinning.
Team 'De Favorieten' rijdt de hele dag voortvarend, maar mede door de crash met hun snelle witte Ford - waardoor het oogje volledig afbreekt - en pech met de reserve auto is het hoogste podium voor hen niet meer haalbaar.
De gezichten van het op dat moment aan kop liggende Team 'Scuderia Lento' beginnen toch wat strakker te staan nu ze de hete adem van de SRTT in de nek voelen. Het SRTT blijft in het laatste uur aandringen en hoewel de NSR Porsche in deze endurance slijtageslag overeind blijft, weet het team 'Scuderia Lento' heel knap het verschil met twintig ronden vast te houden. Het SlotRacing Team Twente eindigt uiteindelijk deze geweldige 6-uurs race op de mooiste thuisbaan van Nederland op een tweede plaats. Officiële uitslagen en verdere details zijn uiteraard te vinden op het Souterrain blog van Marc.
De lustrum editie van deze Souterrain Cup 2016 was - vooral op het eind - waanzinnig spannend. Marc B had voor deze race wederom (ditmaal rode) eigengemaakte bandjes gefabriceerd. Marc S stelde zijn mooie houten Targa Florio racebaan ter beschikking en Annemarie was achter de schermen de drijvende kracht achter de catering. Namens het SRTT team, dank voor jullie inzet voor deze gezellige dag !

donderdag 3 december 2015

Souterrain Cup 2016 - De Lustrum Editie

Voor het aankomende jaar hebben Marc & Marc - niet te verwarren met M&M - wederom het slotrace-evenement 'De Souterrain Cup' georganiseerd. Deze lustrum editie, dit zal overigens mijn derde deelname worden, zal plaatsvinden op 6 maart 2016. Zonder iemand tekort te willen doen, durf ik de uitspraak in de mond te nemen: 'Het Souterrain' slotrace circuit van Marc Stouten is de mooiste thuis slotracebaan van Nederland en omstreken. Het spijtige alleen is, dat Marc elk jaar het complete circuit sloopt om deze vervolgens te vervangen door een nog mooier exemplaar.
Uiteraard heeft het SlotRaceTeam Twente (SRTT) zich voor de 2016 editie ingeschreven. Het team van wijzen uit het Oosten zal bestaan uit de racers JW, Frank103, FerryFazzt en ondergetekende. We houden de Olympische gedachte hoog in het vaandel, als we gaan strijden voor de overwinning !

zondag 1 februari 2015

Morris & Mini & Cooper

Voordat ze 'verdwijnen' bij de rest van mijn collectie SLN slotcars, toch nog wat extra aandacht voor de Scalextric Mini Coopers. 
De C3485 is de rode Morris Mini Cooper #288, waarin R. Aaltonen en A. Ambrose in 1963 de derde plaats wisten te behalen tijdens de Monte Carlo Rally van dat jaar.
Deze Scalextric slotcar ziet er niet alleen mooi uit, details zijn tevens volop aanwezig en de Cooper is voorzien van verlichting vóór en achter. De Morris is zó klein, dat wel twee exemplaren in de Scalextric verpakking hadden gekund. Bijzonder goed geslaagd is het formaat van de wieltjes met bijbehorende profielbandjes.
De Scalextic C3496 is de SLN Clubcar 2014 en staat te boek als 'Team Scalextric Mini SLN'. Van deze SLN slotcar bestaan slechts 150 exemplaren.
Het wordt steeds lastiger een gelimiteerd editie uitgebracht te krijgen (lees: kleine productiebatch) bij slotracefabrikanten. Het heeft er ook om gespannen of deze slotcar daadwerkelijk het levenslicht zou zien. De SLN heeft het toch voor elkaar gekregen na veel inspanning en overtuiging bij de fabrikant.
Basis voor deze Mini Cooper is 'Team Scalextric Race for Real' met Adrian Norman in een blauwe Cooper S en Patrick Mortimer in deze witte Mini Cooper. Van deze witte zijn in real life door Mortimer twee exemplaren in seizoen 2012 afgeschreven.
Hoewel ik minder gecharmeerd ben van de crash-bestendige slotcars van Scalextric - sowieso altijd zonder interieur - mag het resultaat er zijn. De kleurstelling en tampoprints zijn erg scherp over de hele auto. Deze Mini Cooper 2014 Limited Edition zal weinig crashen. Sterker, deze vindt een vaste plek tussen de andere SLN slotcars.

maandag 26 januari 2015

SLN Bash 'n Crash Race 2015

Als de wekker op de zondagochtend om half zeven gaat, kan dat maar één ding betekenen: er gaat weer geracet worden vandaag ! Sneeuw en ijs van de auto, Ferry ophalen en via Gert carpoolen we naar de mooie houten clubbaan van Slipstream.
Met een kop koffie in de hand kunnen we – met kleine verbazing betreffende de keuze van het type – de slotcars bewonderen. Rob en Sebas hebben deze (wederom) perfect geprepareerd. Waarom verbazing ? Gezien mijn (toch wel ruime) ervaring met de SLN Cup, weet ik dat weinig lichtzinnig met de auto’s wordt omgesprongen. Mooi zijn ze in ieder geval (nog) wel.
Als alle deelnemers gearriveerd zijn en voldoende getraind, worden de drie groepen ingedeeld. Het principe is simpel. De slotcars blijven in dezelfde baan, de standaard Parma’s blijven gelieerd aan hetzelfde slot en alleen de rijders wisselen van baan.
De eerste groep gaat van start en prompt galmt gezellig en zeer toepasselijk het Benny Hill deuntje uit de speakers. Als kleine spinnetjes bewegen de Scalextric Formule 1 slotcars over de baan en af en toe flikflakt er eentje uit het slot.
De mededeling volgt dat de eerste, die de grote achterspoiler van de slotcar rijdt, een rondje moet geven. Gert voegt de daad bij het woord. De blauwe in baan drie crasht hard en wordt ontdaan van haar ballast boven de achteras.
Gert is overigens niet de enige die onderdelen van zijn F1 verliest. Tijdens de races zijn regelmatig schokbrekers, uitlaten en voorvleugels langs de baan of op de grond te vinden. Rob weet het materiaal zo te tarten, dat een achterwiel van het witte exemplaar de geest geeft. Een onthoofding van een coureur was wel het meest dramatische wat we gezamenlijk hebben moeten verwerken. Die werd dus ook weer snel gefikst.
Mijn ervaring met de F1 slotcars in de eerste heat was vrij dramatisch te noemen. De kleine lichte auto’s gaan snel van de plek en met de standaard regelaar met stevige trekveer kan weinig worden gedoseerd. Had ik al gemeld dat de remkracht ook aanzienlijk was ?
In de tweede heat werden betere tijden gereden en het aantal deslots werd ook gereduceerd op het begin na, waar gewenst of ongewenst de auto in elke denkbare crash werd betrokken. Tijdens de derde en tevens laatste heat kon ik zowaar drie stints zonder deslot rondrijden en aangezien Gert ook de veel te hoge spoiler van de F1 op baan 1 had gesloopt, was met deze ook eindelijk normaal te rijden.
De concurrentie was ook dit jaar weer moordend, dus was ik al gelukkig met mijn tiende plaats deze dag en mocht ik de zeer fraaie Scalextric Morris Mini Cooper #288 in ontvangst nemen. Weer een aanwinst voor mijn SLN Clubauto collectie.
Slipstream heeft er weer een feestje van gemaakt, van begin tot einde, van barman tot omroeper tot voorbereiders van dit SLN evenement. Hulde !
SLN bedankt voor haar deel in deze gezellige dag en het extra cadeau horend bij deze tiende positie. Kon je er niet bij zijn, dan heb je wat gemist. Heb je spijt ? Zorg dat je in 2016 wel van de partij bent, die editie gaat héél bijzonder worden is ons al toevertrouwd !